“Ben Azatiwada’yım, Ba’al’in abarakkusu, hizmetkârı Ba’al’in, Danunalıların kralı Awarikku’nun güç verdiği Ba’al beni Danunalılara bir baba ve bir ana yaptı. Yeniden canlandırdım Danunalıları. Adana Ovası topraklarını ben genişlettim doğuşundan güneşin batışına dek. Benim zamanımda Danulalılar sahipti iyi (olan) her şeye, tokluğa ve bolluğa. Ve Pahar’ın tahıl depolarını doldurdum. Ve ben ekledim at üstüne at, kalkan üstüne kalkan ve ordu üstüne ordu, Ba’al ve tanrının inayeti sayesinde. Ve dağıttım isyancıları ve ülkedeki tüm kötülüklerin kökünü kazıdım. Ve temellerini attım efendimin evinin, iyilikle. Ve efendimin dölüne iyi davrandım, ve babasının tahtına oturmasını sağladım. Ve barış yaptım her kralla. Ve doğrusu her kral bana bir baba gibi davrandı, adaletim, bilgeliğim ve iyi yürekliliğimden ötürü.”…
Karatepe Kapı Geçiti’nde yer alan bu yazıt, kendisini Adana Ovası hükümdarı olarak tanıtan Asatiwata tarafından yazdırılmıştır. Söz konusu anıt, Fenikece ve Luvice olarak çift dille yazılmış en uzun yazıt olma özelliğine sahiptir.